.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
A poor man's Lloyd

“De ergernis ebde snel weg. Want wat was WOW een prettige locatie! Verspreid over vijf verdiepingen, gevestigd in een oude hogere technische school, ooit een asielzoekerscentrum en nu omgedoopt tot culturele residentie….om de bovenste verdieping te transformeren tot een art hostel met David Lynch-achtige gangen. Liters gele verf volstonden. En er werd niet alleen kunst getoond, maar ook gemáákt. Op de onderste twee verdiepingen zijn goedkope woon- en werkruimten voor studenten van academies en conservatoria. Letterlijk een poor man’s Lloyd hotel (chique art hotel Amsterdam Oost red.) dus, waar de sfeer van de oude hts is behouden. Mijn meisjeshart begon subiet harder te kloppen. Omhoog moest ik, langs die enorme centrale trap, langs de muurschilderingen. En weer naar beneden, de binnenplaats op, waar de moestuin groenten levert voor het restaurant van WOW, en sommige planten niet-giftige inkt voor de grafische werkplaats. Daar, op de binnenplaats, voelde je de mogelijkheden. je zag de hotelgasten al met hun rolkoffers door de wijk lopen. En je hoopte dat de kunstenaars in deze na-oorlogse grauwheid hun sporen zouden nalaten. Zoals het even simpele als geniale 'ontmoetingsobject' voor het grote voorplein: uitrekbaar tot zit-en eet-plaatsen, inschuifbaar tot fors podium. Potentie, indeed. Nieuwe horizonten werden hier zichtbaar.”

Selectie van Tekst door Jeanne Prisser, Volkskrant 19-12-2014